Een boek vol korte overpeinzingen, reisverslagen en talloze weetjes van mijn favoriete dichter. Light verse maar heerlijk om te lezen. Werkelijk briljant is de vertaling door Rawie van een epigram van Lawrence Durrell (2912-1990) maar dat verbaast me niets. Rawie liet in eerder werk al zien dat hij een voortreffelijk vertaler is van poëzie uit vele taalgebieden. Lees zijn Een luchtbel in een vluchtige rivier er maar eens op na. En ook nu laat hij zien hoe een gedicht van Aleksandr Blok maar in zijn hoofd blijft dwalen tot een vermoedelijk perfecte vertaling alsnog gevonden wordt. En heerlijk is het stuk Gortig waarin Rawie afrekent met Maaike Meijer, feministies letterkundige. Jeroen Brouwers had hem hier niet kunnen overtreffen.
Ik begon wel met de typering ‘light verse’ aan deze bespreking maar ik moet de schrijver dichter recht doen. De meeste van zijn korte overpeinzingen hebben een serieuze ondertoon en zijn Wenn ich schrie is een ode aan het geschreven woord met als motto: er bestaat geen dwang in de literatuur!
Maar als Rawie even verderop schrijft: “Er is wel degelijk het een en ander aan te merken op de enige democratie van het Midden Oosten, maar dat gebeurt met een felheid waarachter zich een dieper gewortelde weerzin verschuilt, en die je niet aantreft in kritiek op de vaak veel luguberder regimes in die regio” dan moet ik toch echt mijn wenkbrauwen fronsen. Ik vergeef het hem.
Nodeloos hier op te merken dat Rawie een uitmuntend stilist is. Het is werkelijk een genot zijn overpeinzingen te lezen. Hier schrijft iemand die de Nederlandse grammatica beheerst en die tenminste over een zeer ruime woordenschat beschikt en die creatief met zijn taal weet om te gaan. En die ook niet terugschrikt voor hier en daar een ietwat archaïscher formulering. Zoals in het gebruik van scheldwoorden. De schrijver veronderstelt dat ‘ je bent een klootzak’ lang niet zo snijdend is als ‘Gij zijt een deerniswekkende schertsfiguur’! Anders gezegd: Rawie heeft het gevoel voor humor waar ik zeer ontvankelijk voor ben. Ik heb genoten van dit boek. O schrijver, publiceer toch eens vaker wat!
Enno Nuy
Oktober 2026