Loading...
Reisverslagen2018-06-21T14:53:07+00:00

Reisverslagen

Berlin 2006

Enno Nuy

Eind oktober 2006 begonnen aan een Berlijnse vierdaagse in een prachtige herfstzon en aangename temperaturen met Nieuwe tijden van Allard Schröder in de tas, Schindler’s list op de Berlijnse tv en een Mozartopera in der Komische Oper. De tekenen stonden gunstig maar de verwachtingen waren dan ook hooggespannen; mijn laatste bezoek aan deze metropool dateerde uit 1985, toen de stad nog door een muur van perversiteit gedeeld werd. Wat toen nog een historische onontkoombaarheid leek waarvan men zich niet voorstellen kon dat die binnen afzienbare tijd geslecht zou worden (de twee werelden hielden elkaar ogenschijnlijk in evenwicht, in een tweezijdige houdgreep die tot eeuwig schaak leek te leiden), daarvan was nu nog slechts hier en daar een overblijfsel zichtbaar, alsof de Berlijners zich aan beide zijden zozeer geneerden voor deze onfortuinlijke faux-pas van de politieke leiders van weleer dat zij zich bij het uitwissen daarvan hebben uitgesloofd in een van die spreekwoordelijke Duitse deugden of eigenschappen: de Gründlichkeit.

Reisverslag Berlin
Fotoverslag Berlin

Toscaanse associaties 2006

Enno Nuy

Een reis door Toscane is onmiskenbaar een reis door mijn jeugd, vooral vanwege de overvloed aan Christendom en katholicisme. Zijn er eigenlijk wel protestanten in Italië? Jazeker wel, zo lezen we bij dominee Jan Rinzema uit Vianen: de protestanten in Italië noemen zich aldaar Waldenzen, een beweging die werd geïnitieerd door een zekere Petrus Valdesius of Valdensis, ergens rond het midden van de twaalfde eeuw. Deze Valdensis predikte het armoede-ideaal en geloofde in de onbemiddeld verkrijgbare God. Hij legde de nadruk op het gesproken en gehoorde bijbelwoord: Ecclesia creatura verbi. Vrouwen gingen gelijkwaardig aan mannen voor in deze kerk, die aanvankelijk trachtte binnen de katholieke kerk onderdak te vinden maar al spoedig uit het instituut verdreven werd.

Reisverslag Toscaanse associaties

Dagboek Griekenland 13 – 27 APRIL 1992

Tom van Ewijk

Op tijd van Schiphol vertrokken. Met veel wind en regen onderweg had Céline me naar het vliegveld gebracht. Fred kwam een half uur later vanwege een file bij Utrecht. Maar dat was dan ook alle tegenslag die we hadden. Voorspoedige vlucht naar Thessaloniki. Daar wacht, volgens Fred, iemand met een bordje “van Ewijk” in de aankomsthall. Ik denk dat hij me voor de gek houdt en doe maar net of het Grieks is. Later, bij de Hertz-balie, waar niemand iets weet van een huurauto, vervoegt zich iemand die de man van dat ‘bordje’ blijkt. Hij is van het autoverhuurbedrijf dat namens Epsilon Travel in Athene via VCK Amsterdam ons vervoer regelt. Ilse had keurig mijn naam doorgegeven, om misverstand te voorkomen, en gelukkig begreep de man van het bordje, dat Fred en ik het waren die hij moest hebben

Dagboek Griekenland