Ik moet voorzichtig zijn met superlatieven. Kondigde ik de vorige keer Philip Catherine al als een sensatie aan, dit keer kom ik woorden tekort om Joe Henry aan u voor te stellen. Ik doe een bescheiden poging. Joe Henry komt oorspronkelijk uit de country hoek. Nee, nu niet al meteen afhaken…..hij zong onder meer bij […]
EnnoNuyNL
Rudolf Hagenaar
Na op een druilerige zondagmiddag het Groninger Museum bezocht te hebben, alwaar de prachtige zalen van de Ploeg (vooral het werk van Alida Pott, George Martens en Henk Melgers was uitzonderlijk fraai) door het grote publiek gemeden werden ten gunstige van de ernstig overschatte, homo-erotische, decadente maar voor het overige volstrekt lege en inhoudsloze fotograaf […]
Buddy Guy – Sweet Tea
Dit album is een regelrechte sensatie! Ik weet het, mijn meeste aanwinsten prijs ik aan met superlatieven, maar deze is onwaarschijnlijk goed. De plaat begint met een Big Bill Broonzy achtige akoustische blues over hoe oud Buddy Guy wel niet is en dat hij niet meer kan wat hij vroeger kon maar dan begint het: […]
Petra Haden & Bill Frisell – Yellow
Ik koop alles waar Bill Frisell op speelt. Ik zag hem enkele jaren geleden op het North Sea Jazz Festival en twee jaar later in het BIM huis te A’dam. Wie deze Petra Haden is weet ik niet, vermoedelijk een dochter van Charly Haden, de bassist die onder meer veel met Keith Jarret en Pat […]
Joep Franssens – Harmonies of the Spheres
Franssens is geboren in 1955 en heeft een behoorlijk oeuvre opgebouwd. Hij kiest compromisloos voor tonale muziek en maakte zich daarmee niet populair op zijn opleiding en ook muziekrecensenten verwijten hem nogal eens mooischrijverij of gebrek aan durf en wat dies meer zij. Franssens trekt zich hier niets van aan ofschoon hij zich door deze […]
Philip Catherine – Blue Prince
Deze Belg speelt al sinds jaar en dag fantastisch (jazz)gitaar maar deze nieuwe cd is een ongelooflijk genot voor wie ook maar een klein beetje van jazz of swing houdt. Kleine bezetting, gitaar, bas, drums en trompet/bugel. En wat een fantastische plaat: soms is het alsof een fors deel van de jazz history aan je […]
Ron Carter – The Golden Striker
Sinds All Blues mijn favoriete jazzbassist die met alle groten van de jazzaarde speelde en inmiddels zelf een hele grote is geworden. Dit keer een trio met pianist Mulgrew Miller en gitarist Russel Malone die vooral opvalt door Kenny Burrel-achtige akkoorden. Heel onderkoeld en haast simpel gespeeld, veelzeggend met vaak verrassend weinig akkoorden. Heerlijke music […]
Brain Box – The last train
Bezocht onlangs met mijn broer in Utrecht een van de voorstellingen uit de afscheidstournee van Brainbox naar aanleiding waarvan een live cd werd uitgebracht, The last train. De cd is als het concert dat wij bezochten: onvergetelijk en fantastisch. Wie kent niet Brainbox? Helaas, velen zal het weinig zeggen maar Brainbox was zonder meer […]
Berlin – een verslag
Eind oktober 2006 begonnen aan een Berlijnse vierdaagse in een prachtige herfstzon en aangename temperaturen met Nieuwe tijden van Allard Schröder in de tas, Schindler’s list op de Berlijnse tv en een Mozartopera in der Komische Oper. De tekenen stonden gunstig maar de verwachtingen waren dan ook hooggespannen. Eind oktober 2006 begonnen aan een Berlijnse […]
Bach – Weinachtsoratorium
Deze uitvoering van het Collegium Vocale, Gent o.l.v. Philippe Herrewege is onwaarschijnlijk mooi. Er zijn overigens meerdere mooie versies van dit schitterende oratorium, denk maar aan Jos van Veldhoven met de Nederlandse Bach vereniging, ook schitterend. Maar deze uitvoering klinkt zoals Bach moet klinken: glashelder, niet alleen in de stemmen maar zeker ook in de […]